Creatieve opvoedstijlen toegepast voor christelijke moeders

Transcriptie verkregen van: Goodtape.com

[00:00] Hierbij deel 2 van de aflevering over opvoedstijlen en tips voor als je naar de speeltuin gaat. Ik hoop dat je genoten hebt van deel 1, dat je de theorie nog een beetje scherper hebt, anders moet je hem weer even terugluisteren.

[00:17] En dan hierbij deel 2 met wat meer praktische invulling van hoe je die opvoedstijlen dan gaat toepassen in je eigen leven. Ik wens je veel luisterplezier.

[00:44] Welkom van weer een nieuwe aflevering van Mama met Visie. Ik ben Corrie en deze podcast is speciaal voor moeders die op zoek zijn naar praktische tips. Om samen met Jezus in balans te blijven. Balans in je opvoeding, je huishouden en natuurlijk met jezelf.

[01:00] Want een blije mama betekent blije kinderen. En als ik dan aan denk van hey, wanneer ben ik nou een helikopterouder? Wanneer ben ik een vuurtorenouder? Dat zijn eigenlijk twee dingen die heel erg beïnvloeden welke rol ik kies. Aan de ene kant is dat angst. Waar ben je bang voor? Dat je kind in het water valt. Dat je kind van een trapje valt.

[01:29] Een speeltoestel kiest wat te moeilijk is. Dat er iets gebeurt. Verzinnend maar. Dat kan een hele grote raadgever zijn. Gewoon angst. Ik ben bang dat er iets gebeurt. En daartegenover kun je de tweede grote invloed zetten.

[01:48] En dat is een keuze. Dus wanneer jij merkt van ik vind het spannend dat mijn kind nu dat trapje beklimt. Of die glijbaan gaat proberen. Dan kan je ervoor kiezen om nog niet te handelen.

[02:02] Dan kun je denken oké, ik zie mijn kind nu. Ik heb mijn kind nu in het zoeklicht. Ik ga er niet boven helikopteren, maar ik ga wel nu even mijn zoeklicht houden waar die is,

[02:17] zodat ik kan zien of dit goed gaat. Gaat het niet goed, dan ren ik erheen en los ik het op. Het kan ook betekenen dat je zegt, oh, dit vind ik spannend. Dat mijn kind nu die glijbaan gaat proberen vind ik spannend.

[02:33] Ik ga nu luisteren naar mijn angst. En ik ga voor deze glijbaan even wat dichterbij zitten. Of ik ga er heel even naast staan. Zodat ik beter kan zien wat er gebeurt. En dat zijn, denk ik, dat dat een beetje de twee grote dingen zijn.

[02:50] Die beïnvloeden welke rol je kiest. En nu komt natuurlijk de vraag. Hoe zit jij in de speeltuin? Hoe betrokken ben je bij je kinderen? Mogen jouw kinderen op een glijbaan klimmen? Waarvan jij denkt, oeh, dat is best wel hoog. Of voor dit kind is dat best wel

[03:11] spannend, want jij hebt je zwemdiploma nog niet. Nou, verzin het maar. Mogen jouw kinderen een foutje maken? Mogen ze ruzie krijgen met een ander kind? Hoe help je ze als er iets misgaat? Dus,

[03:26] ze zijn gevallen. Ren je er gelijk op af? Of kijk je eerst even, oké, gaat hij huilen? Is er bloed? Of staat diegene gewoon weer op? Als je kind gewoon weer op staat, dan heeft hij jou niet nodig. En heel vaak zijn wij al aan het rennen.

[03:42] Hebben wij al bedacht, oh ja, dit gaat niet goed. Oh ja, zie, nu valt hij. En het doet vast heel erg zeer. Of ik had het al gedacht dat dit zou gebeuren en je bent al in beweging. Maar de vraag is, mag je kind ook zelf even voelen van, oké, heb ik mama echt nodig?

[03:59] Wat ook heel leuk is als je op afstand blijft, is soms zijn er andere kinderen die gaan helpen. Een broertje of zusje of soms gewoon een vreemd kind, wat jouw kind ziet vallen en troost en dat dat soms genoeg is. En

[04:12] zelf vind ik dat eigenlijk het mooiste. Als kinderen de kans krijgen om voor elkaar te zorgen en dat met elkaar oplossen. En dan nu terug naar de Bijbel. Daar staat eigenlijk niet echt iets over opvoedingsstijlen.

[04:30] Er staat ook niet echt iets over hoe dichtbij of hoe veraf je moet zijn, welke grenzen er moeten zijn. Eigenlijk staat er alleen maar, vorm en verman hen bij het opvoeden zoals de Heer dat wil.

[04:47] En door te kiezen voor angst, om te luisteren naar je angst, soms moet je ook luisteren naar je angst, of soms denk je, ik wacht het heel even af, ik tel even tot tien om te kijken hoe dit verder gaat,

[05:03] vorm je je kind ook zoals de Heer het wil. Namelijk, ik denk dat God toch wel wil dat we er een beetje goede burgers van maken. Van onze kinderen, dat ze een beetje leuk worden. Ik denk dat God ook heel fijn vindt als we onze kinderen wel wat grenzen bijbrengen.

[05:24] Dus je bent in deze speeltuin, maar ik wil jou niet bij het water zien. Want jij hebt geen zwemdiploma. Dat is prima. Dat geeft heel veel duidelijkheid voor je kinderen. Een speeltuin betekent niet altijd dat je alles maar mag.

[05:41] Dat alles kan. En ik geloof dat God ook heel erg gelooft. Dat God heel graag wil dat we ons houden aan de grenzen die er zijn. Want daar maak je mooie burgers van. Want in de wereld mag gewoon niet alles. Je mag niet zomaar de winkel uitlopen zonder je moeder.

[05:59] Je mag niet een speeltuin uitlopen zonder je moeder. Je mag niet met vreemde mensen meegaan. Dat zijn gewoon best wel hele basisregels, zeker voor bepaalde leeftijden. En die begrijpen we allemaal en ik denk dat God dat ook gewoon zo bedoeld heeft. Ik zit nog even te kijken naar de tekst. Maak je kinderen niet verbitterd, maar vorm

[06:23] en verman hen bij het opvoeden zoals de Heer dat wil. Maak je kinderen niet verbitterd. Ik denk dat je je kinderen in een opvoedstijl het beste niet verbitterd maakt als je ze een eigen ruimte geeft en gesprek hebt.

[06:38] Kijk sommige dingen kun je niet over onderhandelen. Je gaat niet met vreemde mensen mee. Klaar. Ik wil het gewoon niet en dat is voor de veiligheid van je kind. Maar dat kan je ook uitleggen waarom je dat wil. Dan is mama je kwijt, dan kan ik je nooit meer

[06:54] terugvinden. Ik weet niet waar die persoon jou naartoe brengt en dan vinden we elkaar niet meer. Je hoeft je kinderen niet extreem bang te maken voor alle verschrikkelijke dingen die met een kind kunnen gebeuren die zomaar in een auto stapt. Maar je kan wel uitleggen dat het voor de

[07:12] veiligheid belangrijk is als ze doen wat jij van ze vraagt. En hoe verman je hen dan dus? Liefdevol, warm en je geeft ook een grens. En soms is er ook een consequentie nodig aan de grens,

[07:31] maar je kunt je natuurlijk wel afvragen of van al deze creatieve opvoedstijlen, of dat helemaal past bij hoe God het wil. Wil God dat wij burgers maken, burgers opvoeden, die overal bang voor zijn?

[07:55] Of willen we burgers opvoeden die zelf oplossingen kunnen verzinnen, die zich in het leven, in het gewone burgerleven van een baan en een gezin en vrienden die zich daar kunnen redden.

[08:10] En nou ja, daarom is het leuk om hier eens over na te denken. Hoe doe jij dit? En moet je misschien wat vaker je handen op je rug houden? En andersom gebeurt ook dat mensen hun kinderen zo vrij laten dat je denkt, oh, een beetje meer nabijheid mag ook wel.

[08:31] Ze is pas vier. Mijn dochter is net begonnen met school en ik denk deze weken heel vaak, ze is net begonnen met school en ik denk dat deze weken heel vaak ze is net begonnen met school ze is pas vier help haar even wezen er even bij ik hoef niet alles te accepteren hoeft niet hij als ze boos

[08:50] is en ze gaat met spullen gooien dan tuurlijk zeg ik dan niet doen maar de warmte en de nabijheid neemt wel toe als ik weet dat mijn kind onder een bepaalde druk staat en maar dat betekent niet dat ik nu het hele jaar van groep 1 alles accepteer.

[09:10] De andere kant is natuurlijk ook, daar horen ook grenzen bij. Als een kind elke keer helemaal uit zijn stekker gaat, omdat hij totaal overprikkeld is, dan moet ik ook dingen gaan organiseren, zodat dat niet meer gebeurt.

[09:26] Want dan help ik mijn kind. Dus dan stel ik een grens. Oké, jij gaat nog even halve dagen naar school. Of op woensdagmiddag ga jij nog niet spelen. Of je gaat op tijd naar bed. Verzin het maar. Dat zijn grenzen die duidelijk zijn waardoor mijn kind kan functioneren en leert omgaan

[09:44] met alles wat er gebeurt en de tijd krijgt om te groeien en te ontwikkelen. En hierin mag je ook als moeder groeien en ontwikkelen. Ik ken een moeder die kwam pas bij ons spelen en zij liep eerst even een rondje door de tuin om te kijken welke gevaren er waren voor haar dochter.

[10:02] En toen ze gezien had dat er eigenlijk niks kon gebeuren. Toen kon ze lekker zitten. En hij heeft een hele ontspannen ochtend gehad. Nou, dat geldt natuurlijk ook voor de speeltuin. Denk er eens over na. Er is zoveel wat kan en wat mag.

[10:22] En zoek iets wat bij jou past. Voor sommige mensen is het super onnatuurlijk om heel ver weg op een bankje te gaan zitten en hun peutertje die net kan lopen kilometers ver weg te laten lopen.

[10:37] Dan moet je dat ook niet doen. Maar kijk eens van, oké, 2 meter, 4 meter, mag ze een glijbaantje proberen, mag ze alleen in een zandbak zitten, ga jij misschien zelfs even plassen of koffie halen,

[10:50] terwijl je kind in een openbare speeltuin ergens heel lief zit te spelen. Sommige dingen mag je oefenen, mag je ingroeien en sommige dingen gaan echt over wezenlijke veiligheid.

[11:04] En daar wil je een grens bieden. Denk ik. Nou, zoek vooral even een even, zeg ik. Dat is natuurlijk helemaal niet even. Maar zoek iets wat bij je past. Sommige mensen gaat het heel natuurlijk. En die hebben heel erg snel door van, oh, dit vind ik fijn.

[11:21] En zo wil ik het doen met mijn kinderen. En andere mensen willen wat dingen proberen. En dat kan ook. Nou, mocht je nog wat willen proberen of nog een beetje zoekend zijn. Ik heb nog wel wat tips voor als je gewoon naar de speeltuin gaat. Omdat het veilig blijft.

[11:37] En dat je ook gewoon als moeder misschien een beetje kunt ontspannen. En een koffie drinken. Of zelfs een tijdschriftje lezen. Als jij een ochtendje in een speeltuin zit. De tips voor de speeltuin. Het zijn er zes. De eerste is, vertel in de auto de belangrijkste afspraken.

[11:59] Auto is een rustige plek. Ze zitten in de gordel, als het goed is. Je bent er bijna, nog vijf minuten. En dan, ik zit dan in de auto en zeg ik, jongens, we gaan zo naar de speeltuin.

[12:14] Zo gaan we het doen. We gaan eerst rustig de spullen pakken, de wandelwagen, de tassen, weet ik veel. Dan lopen we samen naar de kassa. Dan gaat mama betalen of we gaan met de kaartjes naar binnen. Dan gaan we eerst een plekje zoeken waar we gaan zitten.

[12:32] En dan gaan we eerst een plekje zoeken waar we gaan zitten en dan gaan we spelen. Of bij de dierentuin, we gaan eerst de dieren kijken. Vanmiddag gaan we naar de speeltuin. Vertel wat je verwacht. Blijf bij mama. Straks mag je alleen lopen of misschien mag je straks ook niet alleen lopen.

[12:46] Blijf je de hele tijd bij mama. Maar vertel wat je verwacht. De belangrijkste afspraken om het veilig te houden en voor jou ook fijn. Tip 2. Zorg dat ze jouw telefoonnummer bij zich dragen. Maak jij je zorgen omdat je kind jou kwijtraakt?

[13:05] Je hebt natuurlijk van die prachtige gps horloges, maar heb je die niet? Ik schrijf ook wel gewoon soms even mijn telefoonnummer op hun arm. Van die bandjes. Ik heb ze bij de zeeman gekocht. Doe ze om hun arm of klik ze ergens aan

[13:21] hun broek of jas. Net wat handig is. En zorg dat ze jouw telefoonnummer bij zich dragen. Mijn tip is, zet daar niet hun naam bij, want als een kind bij zijn naam

[13:38] wordt aangesproken, dan gaat hij makkelijker met een vreemde mee. Dus dat zou ik niet doen, maar jouw telefoonnummer kun je er gewoon op zetten en je kunt er zelfs bij zetten, telefoonnummer van mama. Bij mij staat er gewoon alleen een nummer op. Ik merk nu dat het

[13:56] mijn dochters ook een soort zelfvertrouwen geeft. Ze gaan veel sneller alleen naar dingen toe als ze dat telefoonnummer bij zich hebben. Want als het niet gaat, kan mama gebeld worden. Dat is toch heerlijk? Dat geeft zoveel rust. Dat geeft mama rust en het geeft de kinderen rust. Als je binnenkomt

[14:14] bij de speeltuin, tip 3, maak een foto van je kinderen. Heel vaak staat er ergens bij dierentuinen, zo staat het vooral, zo’n ding waar je met je hoofd doorheen moet.

[14:28] En dan ben je opeens een pinguïn of een boerinnetje of een safariman geworden. Dan kun je even een foto maken, maar maak ook even een foto van je kinderen dat je ze helemaal ziet. Het is een heel naar scenario, maar als je je kinderen kwijtraakt, dan weet je wat ze aanhebben.

[14:47] Je weet hoe ze eruit zien. Je kan die foto aan de mensen laten zien en zeggen dit is Pietje, zo zag hij er vanmorgen uit, dit heeft hij aan, laten we gaan zoeken. En raak je hem niet kwijt, dan heb je gewoon een leuke foto.

[15:01] Toch? Dus ik probeer dat nu wel te doen. Als ik ergens binnenkom, dierentuin, speeltuin, pretpark, verzin het maar, dan maak ik even een foto. Daarna tip 4, lopen we samen verder het park in, speeltuin, en we zoeken een soort thuisbasis. Als je mama kwijt bent, dan zit ik

[15:22] hier. Wij bespreken trouwens ook altijd in de auto wat je moet doen als je mama kwijt bent. En ik leer mijn kinderen dat ze dan een mama zoeken met een kinderwagen en dat ze daartegen zeggen dat ze die kwijt zijn. Dat ze mij kwijt zijn. Waarom doe ik dat? Omdat ik gewoon weet dat een mama niet zo

[15:42] snel niet zal luisteren naar mijn kind of daar iets geks mee zal uithalen, want ze hebben zelf ook kinderen. Ik doe dat haast nog sneller adviseren dan zoek iemand van de speeltuin, want die heeft zo’n shirtje aan.

[15:57] Maar dat voeg ik wel altijd even aan toe, maar als je mij kwijt bent, zoek je een mama met een kinderwagen. Dat is een beetje de regel bij ons thuis. Dus nou, misschien kan je daar wat mee. Tip 5. Spreek even af als je bij de thuisbasis bent, want anders weet je dat misschien niet.

[16:13] Of als je er al vaker geweest bent, kun je het wel zeggen. Dan weet je het in de auto al dan kun je het daar al bespreken maar hoe wordt er gespeeld dus hoe ver mag je gaan waar mag je wel waar mag je niet mag je alleen of samen dus kijk eventjes gewoon wat praktisch geen zwemdiploma

[16:33] niet bij het water dat speeltoestel is voor als je 10 jaar en ouder bent dus ben je jonger dan wil ik hè dan ben je daar niet als er iets is dan zit mama oh, vijf tips. Het zijn er geen zes.

[16:51] Ik zie nu, nummer zes staat. En dan word je de moeder die je wilt zijn. Handen op de rug en vol met liefdevolle aanmoediging. Dus als je die vijf dingen doet, dan heb je al voor jezelf zoveel kaders gemaakt dat je kind veilig is.

[17:11] Zover die veilig kan zijn. En dan denk ik dat je dan als moeder echt meer, de meeste moeders hebben moeite met handen op de rug, maar dat je dan meer een moeder kan zijn met de handen op de rug en vol van liefdevolle aanmoediging.

[17:28] Natuurlijk loop jij naar die glijbaan als je zoontje iets wil laten zien. Natuurlijk loop je naar de trampoline voor de nieuwste salto en in de zandbak voor het prachtigste kunstwerk.

[17:41] Je houdt van je kinderen en je bent daar niet om je eigen boeken uit te lezen. Er zijn trouwens wel moeders die gaan werken in de speeltuin zodat ze rustig kunnen werken, want hun kinderen zijn aan het spelen. Prima, maar ben je er gewoon voor een dagje uit,

[17:56] dan is het ook leuk als je die aandacht hebt. En als je er bent om te werken, dan is het toch ook wel handig om af en toe even er te zijn voor je kinderen en heel kort even contact te maken.

[18:13] Ja, dat zijn eigenlijk de tips die ik had en ik hoop dat jij misschien een idee hebt gekregen hoe je nog kan groeien als ouder, hoe jij bezig kan zijn met die twee belangrijke factoren,

[18:32] die maten van ondersteuning en die maten van controle. En ik denk als we heel even nadenken dat we meestal zelf wel weten waar we mogen groeien en ik denk dat het heel fijn is om te weten dat je dat niet alleen

[18:53] hoeft te doen. De Heer is bij je. Hij wil je zo graag helpen. Hij heeft jou die kinderen gegeven. En ja, ik zou zeggen vraag hem ook vooral om hulp. En als het even niet lukt, krabbel weer overeind.

[19:15] Sorry, niet gelukt. Jammer. Morgen een nieuwe kans. Of volgende speeltuin nieuwe kans. Luister ook eens naar ouders om je heen en kijk hoe zij het doen. Je zit toch in die speeltuin.

[19:27] Kijk eens hoe andere ouders hun kinderen aanmoedigen, betrokken zijn. En dan kan je s ‘avonds als je in bed ligt of met je kinderen de dag afsluiten, kan je de Heer echt danken voor een hele mooie dag.

[19:45] Een uitje van ontspanning en oplading. Je band is verdiept, je hebt meer verbinding met je kinderen. Je hebt geluisterd naar hun verhalen. Je hebt hun avonturen gezien. Hun kunsten op de trampoline. Je hebt foto’s gemaakt.

[19:59] Je hebt iets om na te genieten. En ik denk dat je dan een prachtige dag hebt. En de angst is dan veel minder. En alles waar God voor staat. Verbinding. En die kinderen die je van hem gekregen hebt. Die zijn zoveel dichterbij gekomen.

[20:19] En dat is wat ik je gun. En daarmee wil ik afsluiten. Tot de volgende keer. Hey, wat leuk dat je luisterde. Ik wil deze aflevering nog een klein beetje verlengen met een vraag aan jou. Als jij vandaag iets hebt gehoord waar je iets aan hebt, deel dit dan

[20:50] met anderen. Ik zou het enorm waarderen als je deze podcast wilt beoordelen met een positieve review, zodat nog meer mama’s deze podcast kunnen vinden. En volg Mama met Visie als je geen enkele aflevering meer wilt missen.